Lynne is 31 jaar en uitbehandeld in de GGZ. Ze heeft zich aangemeld voor euthanasie. Gelukkig leven we in een maatschappij waar mensen humaan kunnen sterven. Het probleem is dat Lynne’s lijden ondraaglijk is, maar niet uitzichtloos. Als we een systeem hadden gehad dat niet verder traumatiseert, geen euthanasie aanmoedigt, geen termen als ‘uitbehandeld’ gebruikt …
Nog even over Noa. Want ik kende mensen die gingen omdat ze wilden sterven. En ik kende mensen die stierven uit plotselinge wanhoop. Noa niet. Noa wilde leven. Ze schreef het boek ‘winnen of leren’. Ze verloor. Ik weet niet aan welk fundament ik moet trekken, welke slapende hond ik moet wakker schudden, welke schandpaal …
Er was een tijd dat ik niets meer durfde. Zelfs uit huis stappen voelde pijnlijk aan op mijn huid. Alles was een waas van angst. Toen gebeurde het allerergste en allerbeste tegelijk. Ik raakte dat leven kwijt. Ik begon aan alles wat ik niet meer kon, omdat het alternatief sterven was. Ik vond een toneelgroep, …
Je kent het vast wel, je kind moet naar de tandarts, je moeder is ziek. Ik ken het niet, ik heb geen kinderen, mijn ouders zijn kerngezond en zelfs mijn vrienden hebben tot nu toe geen hulp-bij-scheiding nodig gehad. Maar vandaag nam ik voor het allereerst op het allerlaatste moment noodtoestand-vrij. dsmmeisjes.nl lag opeens op …
Het stond zwart op wit in mijn psychologieboeken. Antidepressiva; we weten niet wanneer het werkt en wanneer niet. In de meeste gevallen is het een doekje tegen het bloeden, een tijdelijke verlichting, een ondersteuning van een therapie. Mensen ondervinden hinder van de bijwerkingen. Mensen vervlakken of verliezen hun libido. Het stond er, naast een kader …
Het is onherroepelijk winter. Ik weet niet of de zomer ooit langs is geweest dit jaar, maar het was in ieder geval een soort van grauwig licht in de ochtend en de avond. Dat is nu, voor een aantal maanden, zeker voorbij. Het stemt me wat zwaarder af, die donkere dagen. Er komt een soort …
Alles heeft een begin en einde. Zo ben ik opgevoed. Een begin, zo is me verteld, dat je geboren wordt en die eerste kreetjes uitsnakt, zoekend naar lucht. En een eind, zo vermoed ik, waarin je opnieuw die moeite doet om adem te halen. Wat zoveel boeken, liedjes, mindfulness programma’s me proberen te vertellen, maar …
Ik was een tijd alleen. Ik bedoel echt, echt alleen. Als ik mijn appartementje in kwam was er niemand. Kilometers en kilometers ruimte. Oké, een paar meter dan. En alleen ik om ze te vullen. Het was heerlijk, die ruimte. De vrijheid. Het was vreselijk. Ik ben niet mijn beste gezelschap. Ook niet van anderen, …
‘Oh’, ik denk niet dat ik het zou kunnen hoor,’ zegt ze. Ze werpt haar lange blonde haren naar achter en zuigt nog even overtuigd aan haar rietje. Wodka-jus denk ik. ‘Je bent ambtenaar geworden,’ vervolgt ze.’Je hebt ineens een groot huis. Wat is de volgende stap, kinderen?’ Ik zie haar even glimlachen naar de …
