Zonder onvrede is er geen reden tot verandering, denk ik over de status van de wereld in het algemeen en Nederland in het bijzonder. Mijn vriendin dempt haar frustratie met onze beperkte circle of influence door B&B vol liefde te bingen. Ik werp een blik op de gigantische leegstaande loods die zich opdringt in de …
Ik publiceer weer na een herhaalde nachtmerrie waarin niemand, ook ikzelf niet, doorheeft dat ik gek ben geworden, omdat ik volkomen normale opvattingen heb in de 50 vierkante meter van mijn eigen huis. Ik wil kunnen toetsen dat wat ik denk nog past binnen de kaders van mijn samenleving en binnen de taal van deze …
Haast ongemerkt sluipt een zachte lente in een zonnige zomer. Misschien is dit seizoen elk jaar overvloedig, zie ik het nu pas voor het eerst echt. Of is de aarde onherroepelijk aan zijn opwarming begonnen. Hoe dan ook is dit jaar alles anders. Dit jaar kan ik geen twee weken naar een Zuid-Europees land vluchten …
Het is week vier van mijn persoonlijke lock-down. De eerste week was ik ongenadig maar ongetest ziek. Daarna heb ik de blaren op mijn handen gewerkt, het zweet onder mijn oksels ge(video)beld en mijn sociaal contact gedigitaliseerd. Ik heb geen adempauze gehad voor creativiteit of bezinning. Maar zoveel is duidelijk: depressief word ik hier niet …
Toen ik jong was had ik een paar aardig obsessieve trekken. Iets met stoeptegels tellen, dingen in een hoek van 90 graden op mijn bureau, dwangmatig opruimen en getallen vermijden. De inrichting van huizen moest strak, felle kleuren waren uitgesloten, uit de band springen was een onbegrijpelijke zaak. En ook tot in de puntjes enge …
Ik sloeg sinterklaas nog meer over dan anders, omdat een of ander virus ons te pakken had gekregen. We lagen onder een deken op de slaapbank, omstebeurt een poging te doen voor de ander thee of een kruik te maken. Van eten wilde ons maag niets weten, laat staan van pepernoten. Ergens had het ook …
Het is bijna geen oktober meer te noemen. Ik lees in een jurk zonder mouwen in de zon op mijn nog warm balkon een roman over liefde. Vannacht lag ik in coma, alsof alle slaap van een week angstaanvallen was opgespaard. Na de laatste bladzijde zwijg ik naar de overkant. Wat als je het huis …
Ik heb heel lang dagelijks geblogd, zelfs al waren mijn handen aan mijn fietsstuur gevroren of kletste ik op een huisfeest tot half 6 ‘s nachts met kennissen van weer een leven daarvoor. Ik denk dat die tijden voorbij zijn. Op een dag als vandaag kan ik me niet indenken dat het ooit nog gaat …
‘Het maakt niets uit’, dacht ik vaak, als ik de deur van mijn huis dicht trok. En ik was alles al bijna vergeten. De woedende onmacht die ik voelde om mijn ideeën te laten landen. De monotonie van de taken me uiteindelijk werd toevertrouwd. De angst die de dingen me kostten, juist die dingen die …
