Maand: juli 2018

Surrealisme

Vanochtend hing er mist in de lucht. Een wat ander uitzicht over het wijde meer, dat de zwanen haast zwart doen lijken. Ze buigen hun koppen tegelijk in een perfect vraagteken. Het is een surrealistisch beeld, en ik waan me even op vakantie in plaats van in mijn roze pluizige badjas, met oogslaap tot in …

Surrealisme Lees verder »

Bureau

Geen rugpijn meer met een laptop in de keuken, geen ongemakkelijk gedoe met een muis in een fauteuil. Mijn bureau is vandaag binnen gebracht, dus ik kan aan een werkblad tikken, zoals het hoort. Ik zit vaker achter een bureau dan op een bank, dus het lijkt alsof er weer een hele wereld is opgegaan. …

Bureau Lees verder »

Kop of kont

Ik zit oog-in-oog met rond de dertig zwanen. Of eigenlijk, oog-in-kont. Ik heb nooit zoveel zwanen tegelijk gezien als op deze plas, en wat ik ervan gewend ben is majesteitelijk. In hun natuurlijke habitat zitten ze kennelijk meer onder water dan dat ze erop dobberen, en omstebeurt kantelen de zwanebibsen omhoog. Ons zitvlak heeft bij …

Kop of kont Lees verder »

Zoet huis

Mijn handen zijn ontveld van de Ikealattenbodems. Als ik de eerste in het bed schuif komt hij ver over de middenbalk. Shit. Te grote lattenbodems. Pas als ik het matras probeer in te schuiven blijkt het echte probleem. Shit. Te klein bed. Uren werk in de brandende zon worden teleurstellend makkelijk tenietgedaan. Ik ben zo …

Zoet huis Lees verder »

Klusjes

De man die voor me in dit huis woonde was een doe-het-zelver. Of iemand met een handige neef. Misschien beiden. Uit onverwachte hoeken komen radiatoren in kasten, vastgesoldeerde kranen en te holle muren te voorschijn. Verborgen gebreken, die -in mijn beperkte ervaring en van horen zeggen- bij elke koop aan de orde zijn. Gelukkig kochten …

Klusjes Lees verder »

Verhuizen

“Ik wil niet,” is het laatste wat ik zeg voor ik ga slapen. Maar het wordt toch vandaag, en in de luwte van de ochtend trekken we grote reistassen naar het station. Dan is het tanden op elkaar en de een na de andere doos, meubelstuk, tas vol snel gehaalde hemaspullen drie hoog slepen. Om …

Verhuizen Lees verder »

Laatste afscheid

Ik kijk een laatste keer vanaf de troon neer op de ondergang van de koning. Daarna volgt het laatste applaus, het laatste afscheid. Over twee maanden begint het weer bij het begin, aftasten, angstaanvallen, een tekst en een rol eigen krijgen. Het is een cyclus waarin al de kracht, al de beloning concentreert in dit …

Laatste afscheid Lees verder »

High

En voor je het weet ben ik alweer halverwege. Twee voorstellingen gedaan, nog twee te gaan. Mijn vriendin droomt dat ik mijn werk op wil geven om musicalster te worden. Ik droom vooral van eten, want ‘s avonds krijg ik niet zoveel naar binnen. Het is een waas van geplamuurde gezichten, geplakte haren, maskers, zweet …

High Lees verder »

Thebe

We zijn tijdelijk verhuisd. Niet naar het oude appartement dat in halve staat van ontruiming is. Niet naar ons nieuwe nest, dat leeg en beeldschoon op onze spullen ligt te wachten. Maar naar een hotel in Weesp, of Thebe, zoals we de stad hebben omgedoopt voor onze uitvoering van de Griekse tragedie ‘Antigone’. De premiere …

Thebe Lees verder »